The Bielsko-Biała Museum has its main location in the historical Bielsko Castle, Poland. Since the 1970s there are three local branches: the Julian Fałat Museum, the Museum of Technology and Textile Industry and the Weaver's House Museum. The castle was built in the 14th century by the Piast family, the rulers of the Cieszyn Duchy in Poland, the castle was used as one of their residences for over two centuries. In 1752 the Bielsko state became a duchy owned by the Sulkowski family. The castle was their property until 1945. After World War II the castle was taken over by the Polish State. Since 1983 its only owner has been the Bielsko-Biała Museum. In the west wing of the building the hunting room and armoury are located. The next two rooms display three centuries of art history from the 15th to the 17th century. Neighbouring with these rooms are a rococo concert hall and a Biedermeier room. The castle's east wing contains a gallery of the 19th and 20th century painting and graphic art. Next rooms located in the north wing display an exhibition of the history of the city and castle, as well as craftsman traditions of old Bielsko and Biała. The east wing of the castle is occupied by art gallery (the 19th century paintings displayed here include works of art representing realism and academism, Młoda Polska (Young Poland) paintings, works of artists connected with Bielsko-Biała during the twenty years of independence after World War I and during the modern times). The museum shows traditions of wool industry in Bielsko-Biała, by means of collecting machines, equipment and documents. The exhibits are stored in four rooms and show the look of old textile factory A separate room displays machines for making hats and the history of Bielsko-Biała fire brigade. There is also a little printing office and a room where all the historical household equipments, radio sets, typewriters etc., are being stored. Reconstruction of the weaver’s house and workshop owned by a guild master. It shows live and work in 19th and 20th centuries. There are two main rooms – workshop on the left and living room on the right, with a kitchen and a bedroom. The weaver’s house is an original example of the old wooden house. It tries to show craftsman’s work. The museum of Julian Fałat in Bystra Śląska is housed in a historical villa of the artist, called “Fałatówka” and its visitors can see the art and some biographical documents of the artist. This is the house where the artists lived after he stoped being a headmaster of the Cracow Academy of Fine Arts. The exhibition presents oil paintings and watercolours: self-portraits, portraits of his family and friends, landscapes from his travels and hunting scenes.

Замок князів Сулковських - найстаріший і найбільший історичний пам'ятник в місті Бельсько-Бяла, розташований в східній частині Старого міста. Він був побудований в XIV столітті герцогом Цєшина Пшемиславом I. Протягом століть замок служив в якості однієї з резиденцій П'ястів. Після будівництва замок був включений в систему міських укріплень. Спочатку замок грав захисну роль під час конфліктів між сусідніми герцогствами, а в другій половині XV століття замок брав участь у захисті чеської та польського державного кордону. Починаючи з кінця XVI століття, оборонна роль замку знизилася, він поступово перетворився в будівлю дворянської садиби. Сучасний вигляду замок отримав під час останньої великої реконструкції, проведеної в другій пловині XIX століття. В ході цих перетворень початковий архітектурний стиль замка був повністю втрачений. З 1572 фортеця стала адміністративним центром герцогства Бєльського під керівництвом кількох впливових дворянських сімей. У 1752 році будівля стала власністю сім'ї Сулковський та залишалося в їх розпорядженні до початку Другої світової війни. У повоєнні роки замок Сулковський був захоплений польською державою, після чого використовувався як культурний заклад. З 1983 році в замку розташовується Міський музей Бельсько-Бяла. У південному крилі замку розташовується постійна експозиція музею «З історії міста і замку», що розповідає про історію Бельсько-Бяла з найдавніших часів до XIX століття. Тут представлені археологічні та історичні експонати, пов'язані з найбільш важливими етапами розвитку поселення в цій області. Виставка польського і європейського мистецтва XIV-XVII століть була відкрита 7 квітня 2006 року. Тут можна познайомитися з прикладами середньовічної скульптури, живопису, вітражами XVI століття, з роботами французьких, італійських, голландських і польських майстрів XVIІ століття. У 2006 році була відкрита і інша постійна виставка в музеї - етнографічна. Експозиція присвячена питанням культурної спадщини населення регіону.

Założenie obronne istniało w Bielsku prawdopodobnie od XIII wieku. Drewniana warownia wzniesiona była na skraju wzgórza nad rzeką Białą, od reszty wzgórza odcięta była szeroką suchą fosą. Niedługo po 1316 roku miasto wraz z gródkiem zostało otoczone murem obronnym, a na styku gródka z miastem w murze umieszczono furtę bramną, którą niedługo potem zastąpiono silną basztą bramną. Prawdopodobnie około połowy XIV wieku gródek uległ spaleniu, chyba po tym wydarzeniu książę cieszyński Przemysław I Noszak rozpoczął budowę pierwszych elementów murowanych. Zamek oddzielono od miasta murem obronnym, który rozpoczynał się przy miejskiej baszcie bramnej a kończył nowo wybudowaną zamkową basztą obronną. Książęca rezydencja stanęła w narożniku północno-wschodnim i podobnie jak baszta była wysunięta nieznacznie poza mury obwodowe. Rezydencja była budynkiem o planie trapezu, z wnętrzami bez podziału na mniejsze części. Prawdopodobnie budynek miał trzy kondygnacje, z czego dwie dolne nakryte sklepieniami, a górna służyła jedynie funkcjom obronnym. W XV wieku w związku z niepokojami wojen husyckich oraz przesunięciem granicy między Czechami a Polską zamek bielski został rozbudowany i umocniony. Od miasta oddzieliła go fosa a za nią nowy ciąg murów, tym samym dotychczasowa miejska baszta bramna nie mogła już spełniać dotychczasowej funkcji i przejazd został zamurowany. Nowe wejście do baszty przebito od strony dziedzińca. Wjazd do miasta przesunięto poza nowy ciąg muru obronnego. W narożniku zamku od strony miasta, prawdopodobnie w miejscu dawnej furty, wzniesiono dwukondygnacjowy budynek mieszkalno-obronny, obok którego znalazła się brama wjazdowa oraz most zwodzony przerzucony nad fosą. W drugiej połowie XV wieku zostały przekształcone również wnętrza głównego budynku zamkowego, które podzielono na mniejsze pomieszczenia. W 1489 roku książę cieszyński Kazimierz II wykorzystując miejskie pastwiska stworzył ogrody zamkowe na wschód od swojej rezydencji. W XVI wieku zamek został od wschodu umocniony niskim murem z bastejami, a prace budowlane prowadzone kilkukrotnie w ciągu tego wieku głównie ograniczały się do przystosowania założenia do pełnienia funkcji rezydencjonalnych. Powstały trzy kolejne budynki przy murze obwodowym. Z 1571 roku pochodzi pierwsza inwentaryzacja zamku, która spisano z powodu sprzedaży majątku zadłużonych książąt cieszyńskich. Zamek przeszedł na własność Karola z Promnicy, następnie Adama Schaffgotscha. W czasach ich panowania na zamku niewiele się zmieniło. Następnie w 1592 roku majątek zakupił węgierski magnat Jan Sunnegh, którego rodzina dokonała przebudowy zamku w stylu renesansowym. Zmodernizowane skrzydło południowe przejęło wtedy funkcje rezydencjonalne, a całość ozdobiono polichromiami, oszczędzając na detalach kamieniarskich. W pierwszej połowie XVII wieku kontynuowano prace budowlane, podczas których zamknięto zabudowę wokół dziedzińca w cztery pełne skrzydła oraz częściowo ujednolicono dotychczas zróżnicowane budynki. W 1646 roku zamek został zdobyty i spalony przez wojska szwedzkie. Kolejnych zniszczeń doznał w czasie pożarów miasta w 1659 i 1664 roku. Zamek został odbudowany, a dziedziniec podczas odbudowy otoczono krużgankami. Po śmierci ostatniego z Sunneghów w 1728 roku zamek często zmieniał właścicieli. W 1752 roku zakupił go Aleksander Sułkowski, którego rodzina posiadała go do końca drugiej wojny światowej. Częściowo uszkodzony przez pożar z 1753 roku zamek został chyba odremontowany, a w 1787 roku Franciszek Sułkowski rozpoczął rozległe prace budowlane. W 1808 roku zamek ponownie spłonął, a przy odbudowie podniesiono skrzydło południowe i zachodnie do trzech kondygnacji. Do 1830 roku powstała również kaplica zamkowa w narożniku południowo-wschodnim. Podczas kolejnego pożaru w 1836 roku zniszczone zostały górne kondygnacje zamku oraz większość okolicznych zabudowań. Podczas prac remontowych okolica uzyskała obecny wygląd - zlikwidowano miejskie fortyfikacje, zniwelowano teren. W latach 1854-1864 Ludwik Sułkowski przebudował zamek do formy zachowanej do dziś. W 1934 roku zlikwidowano ogrody zamkowe, ich teren został zabudowany. Podczas drugiej wojny światowej zamek nie ucierpiał zbyt mocno. Po wojnie przejęty przez państwo został zaadaptowany do pełnienia funkcji placówek oświatowych i kulturalnych. Przez pewien czas mieściło się tu Liceum Plastyczne, obecnie jest siedzibą Muzeum w Bielsku-Białej.

Замок князей Сулковских – самый старый и самый большой исторический памятник в городе Бельско-Бяла, расположенный в восточной части Старого города. Он был построен в XIV веке герцогом Цешина Пшемыславом I. На протяжении веков замок служил в качестве одной из резиденций Пястов. После строительства замок был включен в систему городских укреплений. Сначала замок играл защитную роль во время конфликтов между соседними герцогствами, а во второй половине XV века замок участвовал в защите чешской и польской государственной границы. Начиная с конца XVI века, оборонительная роль замка снизилась, он постепенно превратился в здание дворянской усадьбы. Современный вид замок получил во время последней крупной реконструкции, проведенной во второй половине XIX века. В ходе этих преобразований изначальный архитектурный стиль замка был полностью утрачен. С 1572 года крепость стала административным центром герцогства Бельского под руководством нескольких влиятельных дворянских семей. В 1752 году здание стало собственностью семьи Сулковских и оставалось в их распоряжении до начала Второй мировой войны. В послевоенные годы замок Сулковских был захвачен польским государством, после чего использовался как культурное учреждение. С 1983 года в замке располагается Городской музей Бельско-Бяла. В южном крыле замка располагается постоянная экспозиция музей «Из истории города и замка», рассказывающая об истории Бельско-Бяла с древнейших времен до XIX века. Здесь представлены археологические и исторические экспонаты, связанные с наиболее важными этапами развития поселения в этой области. Выставка польского и европейского искусства XIV-XVII веков была открыта 7 апреля 2006 года. Здесь можно познакомиться с примерами средневековой скульптуры, живописи, витражами XVI века, с работами французских, итальянских, голландских и польских мастеров XVIІ столетия. В 2006 году была открыта и другая постоянная выставка в музее – этнографическая. Экспозиция посвящена вопросам культурного наследия населения региона. Источник: http://www.votpusk.ru/country/dostoprim_info.asp?ID=15558#ixzz4LL8t0xeg